2η Συνεδρίαση για το έτος 2015 του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής Π.Ε. Αιτ/νίας (Σ.Α. ΑΙΤ/ΝΙΑΣ)

…Για τη μαστορική, του Τάση Παπαϊωάννου.

…Για τη μαστορική

Συχνά όταν αναφερόμαστε σ' ένα αρχιτεκτονικό έργο μνημονεύουμε τον αρχιτέκτονα που έκανε τη μελέτη ή τον ιδιοκτήτη, αλλά σπάνια τους τεχνίτες που δούλεψαν σ' αυτό.
Του Τάση Παπαϊωάννου

Συχνά όταν αναφερόμαστε σ' ένα αρχιτεκτονικό έργο μνημονεύουμε τον αρχιτέκτονα που έκανε τη μελέτη ή τον ιδιοκτήτη, αλλά σπάνια τους τεχνίτες που δούλεψαν σ' αυτό. Ως να έγινε διά μαγείας, μόνο του, αυτόματα, σαν να μην υπήρχαν συγκεκριμένοι άνθρωποι που μόχθησαν στο γιαπί ατέλειωτες ώρες, συχνά κάτω από αντίξοες συνθήκες, προκειμένου να υλοποιηθεί. Ή άλλες τραγικές φορές που στοίχειωσαν το έργο με την ίδια τους τη ζωή!

Κι όμως, πόσες και πόσες φορές δεν ξεχνάμε εμείς οι αρχιτέκτονες να αναφερθούμε στους άμεσους συνεργάτες μας, σε εκείνους δηλαδή που συνέβαλαν και μέσω της δικής τους τέχνης να κατασκευαστεί σωστά το σχέδιό μας. Σαν τάχατες η χειρωνακτική εργασία να είναι δεύτερης κατηγορίας μπροστά στην άλλη, τη διανοητική, τη δική μας τέχνη και επιστήμη. Τι μεγάλη αυταπάτη, αλήθεια, τι περισσή ματαιοδοξία! Πόσο λάθος αντιμετωπίζουμε ώρες ώρες τους ανθρώπους της οικοδομής και την τέχνη τους, αλλά και πόσο λανθασμένος είναι επίσης ο πλασματικός και αυθαίρετος διαχωρισμός διανοητικής και χειρωνακτικής εργασίας, επιστήμης και τέχνης! Υπάρχει άραγε ανθρώπινη δραστηριότητα που να μην είναι «διανοητική»; Να μην είναι, δηλαδή, αποτέλεσμα της λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου και των πολύπλοκων νοητικών διεργασιών του;

Φέρνω στον νου μου, για παράδειγμα, εκείνη τη χαρακτηριστική κίνηση που κάνει ο χτίστης, όταν οπισθοχωρεί λίγα βήματα προκειμένου να ελέγξει από μακριά την πορεία του χτισίματος και την ίδια ώρα να πάρει μιαν ανάσα από την κοπιαστική δουλειά. Ζυγίζει τότε με το έμπειρο μάτι του κάθε σημείο εξονυχιστικά, τις περασιές, τις αλφαδιές, το δέσιμο της μιας πέτρας με την άλλη. Σκέφτεται, μετρά και υπολογίζει κάθε λεπτομέρεια. Γιατί και ο χτίστης δεν χτίζει με τα χέρια του, αλλά με το μυαλό του.

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει μηχανικός που να μη διόρθωσε δικές του άστοχες επιλογές στο γιαπί, έπειτα από τις σωστές επισημάνσεις των συνεργατών τεχνιτών του. Αντίθετα, η υπεροψία απέναντι στους δήθεν «μη μορφωμένους» μαστόρους έχει οδηγήσει αρκετές φορές σε λάθη και κακοτεχνίες, που δυστυχώς τις αντιλαμβάνεται κανείς κατόπιν εορτής. Γιατί, πέρα από τη μόρφωση που παίρνει ένας μηχανικός στο Πολυτεχνείο όπου σπούδασε, υπάρχει και μια άλλη «μόρφωση», αυτή που παίρνει από τη ζωντανή πραγματικότητα του γιαπιού και τις γνώσεις που προσφέρουν οι τεχνίτες μέσω της πείρας τους. Μια πείρα που κερδήθηκε με αμέτρητες ώρες εργασίας στην προσπάθεια να τιθασεύσουν το υλικό τους και να πετύχουν καλύτερα αποτελέσματα, δίπλα και εκείνοι -όταν ξεκίνησαν- σε έμπειρους μαστόρους για να μάθουν τα μυστικά της τέχνης τους.

Είχαμε σπουδαίους δασκάλους, λοιπόν, οι αρχιτέκτονες στις Σχολές όπου σπουδάσαμε, είχαμε όμως και δασκάλους στην οικοδομή, ιδίως στα πρώτα, ασταθή και αβέβαια βήματά μας. Στα προβλήματα που ζητούσαν επιτακτικά λύση και που τις περισσότερες φορές τα λύναμε μαζί με τους μαστόρους επί τόπου του έργου. Αρχιτέκτονας σπουδάζεις, αλλά το αν πραγματικά γίνεις αρχιτέκτονας αυτό θα αποδειχτεί στην πράξη, στο μεγάλο σχολείο που είναι και ήταν πάντα το γιαπί.

Βέβαια, αναφέρομαι σε εκείνους τους μερακλήδες μαστόρους που σέβονται και προφυλάσσουν τη δουλειά τους, που πρώτοι εκείνοι αναγνωρίζουν και διορθώνουν την κακοτεχνία, πολύ πριν την εντοπίσει ο επιβλέπων μηχανικός. Που θεωρούν ντροπή να κάνουν κάτι στραβό, άτεχνο, κακοφτιαγμένο. Γιατί δυστυχώς και στο δικό τους επάγγελμα τα τελευταία χρόνια έχουν παρεισφρήσει διάφοροι «επιτήδειοι», που έχουν σκαρτέψει την οικοδομική τέχνη στον βωμό του γρήγορου κέρδους, δίχως να νοιάζονται για το αποτέλεσμα. Συνεργεία «fast-track» που δεν χτίζουν, αλλά μπλαστρώνουν, καμουφλάρουν, κρύβουν.

Οταν στεκόμαστε εκστατικοί μπροστά σ' ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα, δεν έρχονται αυθόρμητα στον νου μας σκέψεις για τους ανθρώπους που κατάφεραν να το χτίσουν στον συγκεκριμένο τόπο και χρόνο; Ενδόμυχα δεν θαυμάζουμε εκείνη τη στιγμή τον απίστευτο κάματο των εργατών που δούλεψαν για να το υλοποιήσουν; Γιατί, υπάρχει και ένα ταπεινό, αλλά σημαντικό κριτήριο εκτός των άλλων, για να κρίνουμε σωστά την αρχιτεκτονική ποιότητα ενός έργου. Το μέτρο του «ανθρώπινου μόχθου». Μετράμε, δηλαδή, την αρχιτεκτονική και με τον ιδρώτα των ανθρώπων που πάσχισαν να χτίσουν σωστά, μεθοδικά και παστρικά.

Στις μέρες μας, την εποχή της απόλυτης κυριαρχίας της εικόνας, μεθυσμένοι από τη δύναμή της οι αρχιτέκτονες, νομίζουμε ότι μόλις στήσουμε τη φωτορεαλιστική απεικόνιση του κτιρίου, είναι σαν να το χτίσαμε κιόλας! Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που αισθανόμαστε ότι έχουμε ολοκληρώσει τη δουλειά μας, αφού σκαρώσαμε την εικόνα αυτού που θέλουμε να φτιάξουμε. Λες και η αρχιτεκτονική είναι η εικόνα και όχι η ίδια η πραγματικότητα. Μήπως όμως έτσι, ολοένα απομακρυνόμαστε απ' αυτό που διαχρονικά δικαίωνε την τέχνη και την επιστήμη μας; Τη δημιουργία «δοχείων ζωής» που κύριο αποδέκτη έχουν τον άνθρωπο που πρόκειται να τα κατοικήσει;

Αρχιτέκτονας δεν είναι εκείνος που ασχολείται μόνον με την αισθητική πλευρά της αρχιτεκτονικής, αλλά εκείνος που δίνει νόημα και υπόσταση στην ίδια τη λέξη αρχιτέκτονας, δηλαδή, αρχι-τεχνίτης. Το να είναι κανείς αρχιμάστορας δεν υποβιβάζει τη δουλειά μας, αντιθέτως αποτελεί τίτλο ύψιστης τιμής! Κι αυτό είναι κάτι που τελευταία το ξεχνάμε τόσο στη διδασκαλία μας στις Σχολές Αρχιτεκτόνων όσο και στην καθημερινότητα του επαγγέλματός μας. Είμαστε πρώτα απ' όλα μηχανικοί, επιφορτισμένοι επιπλέον με την ευθύνη του συντονισμού όλων των άλλων συνεργατών μελετητών (τοπογράφων, στατικών, ηλεκτρολόγων, μηχανολόγων, προμετρητών κ.ά.), αλλά και εκείνοι που οφείλουμε να βρισκόμαστε ανελλιπώς στο εργοτάξιο σε όλα τα στάδια της κατασκευής.

«Για να υπάρξει καλή αρχιτεκτονική δεν αρκεί μόνον ο καλός αρχιτέκτονας» έλεγε ο Αρης Κωνσταντινίδης, «αλλά πρέπει και οι τρεις συνιστώσες της, ο ιδιοκτήτης, ο αρχιτέκτονας και οι τεχνίτες, να δουλέψουν όλοι μαζί αρμονικά και χωρίς προβλήματα». Για να υπάρξει συνεπώς καλή αρχιτεκτονική πρέπει να εργαστούν και να κοπιάσουν πολλοί, καθένας στον τομέα του, και την ίδια στιγμή ο ένας να σέβεται την εργασία του άλλου. Είναι, μ' άλλα λόγια, αποτέλεσμα συλλογικής και διεπιστημονικής συνεργασίας. Μόνον έτσι ορθώνεται σωστά πάνω στο έδαφος το κτίριο.
του Τάση Παπαϊωάννου
Αρχιτέκτων, καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Πηγή:

 http://www.greekarchitects.gr/gr/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CF%84%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%B5%CF%82/%E2%80%A6%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE-id9646

ΥΠΕΓΡΑΦΗ Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ ΑΔΕΙΩΝ

Υπεγράφη σήμερα Πέμπτη 22 Ιανουαρίου, η σχετική ΚΥΑ για την κατάργηση της υποχρέωσης έντυπης υποβολής αιτήσεων και φακέλου για την έκδοση και αναθεώρηση αδειών δόμησης.

Σύμφωνα με αυτήν την απόφαση από τις 24 Φεβρουαρίου 2015, μηχανικοί, πολίτες και υπάλληλοι των αρμοδίων υπηρεσιών θα πραγματοποιούν ηλεκτρονικά τη διαδικασία υποβολής, έγκρισης και αρχειοθέτησης των αιτήσεων για την έκδοση αδειών δόμησης.


Οι πράξεις ηλεκτρονικής έκδοσης των αδειών, θα είναι πλέον οι εξής:
- Αίτηση έγκρισης δόμησης
- Αίτησης Άδειας Δόμησης
- Αναθεωρήσεις εγκρίσεων και αδειών δόμησης.

Πηγή:https://www.facebook.com/pages/%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF/305747492844109?fref=nf

ΤΟ ΦΕΤΙΧΙΕ ΤΖΑΜΙ στην ΝΑΥΠΑΚΤΟ

Κατά την περίοδο 1999-2001 υλοποιήθηκε απο την Διεύθυνση Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων του  Υπουργείου Πολιτισμού στα πλαίσια του Β'ΚΠΣ η αποκατάσταση του μνημείου. Σήμερα χρησιμοποιείται ως χώρος περιοδικών εκθέσεων και εκδηλώσεων .
Ιδιαιτέρα μνήμεια πρέπει να γίνει για την μέχρι πρότινος παρουσία στον τόπο μας της 22ης ΕΒΑ και του Διευθυντού της κου Ιωάννη Χουλιαρά, των οποίων  το έργο ειναι ανεκτίμητο για την Πόλη μας.
Επίσης η ολοκλήρωση της αποκατάστασης -ανάδειξης της κρήνης που βρίσκεται δυτικά του Τζαμιού θεωρείται άμεση και αναγκαία για να ολοκληρωθεί η επισκεψιμότητα του μνημείου. (σημειώνεται η οικονομική και ηθική υποστήριξη του έργου, του συντοπίτη μας κου Γεωργίου Κοτρώνη).
Πηγή: 22η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, 
Εν Ναυπάκτω τη...Μαρτυρίες και ντοκουμέντα για το χθές.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ Π.Ε. ΑΙΤ/ΝΙΑΣ

Παράταση για ένα χρόνο ακόμα πείρε η υποβολή δήλωσης αυθαιρέτου

 

Την παράταση για ένα χρόνο ακόμα, της προθεσμίας υποβολής δήλωσης για όλες τις κατηγορίες αυθαιρέτων του νόμου 4178 υπέγραψε ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος  Νίκος Ταγαράς. Η νέα προθεσμία λήγει στις 8 Φεβρουαρίου 2016. Παράλληλα, δίνεται παράταση επιπλέον δύο ετών σε μηχανικούς και ιδιοκτήτες αυθαιρέτων για την υποβολή των σχεδίων που συνοδεύουν τη δήλωση των αυθαιρέτων. Σημειώνεται ότι η απόφαση που εκδίδεται σήμερα δεν αφορά την κατηγορία 3 του νόμου 4178 που αφορά μικρές αυθαιρεσίες, όσες δηλαδή δεν αυξάνουν τον όγκο και την επιφάνεια του κτίσματος, καθώς για αυτές δεν υφίσταται καταληκτική προθεσμία υπαγωγής.
πηγή: http://www.aftodioikisi.gr/ipourgeia/paratasi-gia-ena-xrono-akoma-peire-i-ipovoli-dilosis-afthairetou

Ανεκτίμητοι θησαυροί που βρίσκονται δίπλα μας

Ο ναός του Αγίου Θεμιστοκλή και της Αγίας Ευδοκίας βρίσκεται κτισμένος εντός του κοιμητηρίου Αγίου Στεφάνου στην Ναύπακτο .  Βάσει των μορφολογικών και κατασκευαστικών του στοιχείων, αλλά και σύμφωνα με  έγγραφη μαρτυρία, ο ναός [ ΑΝΗΓΕΡΘΗ ΔΑΠΑΝΑΙΣ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ ΝΟΒΑ ΕΝ ΕΤΕΙ 1960 ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΩΝ, ΕΠΙ ΣΧΕΔΙΩΝ ΤΟΥ ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝΟΣ ΠΑΝΑΗ ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗ .ΑΝΙΣΤΟΡΗΘΗ ΔΕ ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΡΑΛΛΗ ΚΟΨΙΔΗ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ].

   Πρόκειται για ένα αρκετά όψιμο αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρον δείγμα μιας ευρύτερης ομάδας ναών που απαντώνται κυρίως στην δυτική Πελοπόννησο και δυτική στερεά, αυτής των μονόχωρων ναών.

Οι ναοί αυτοί  σε επίπεδο μορφολογίας και κατασκευής αποτελούν ενδιαφέρον λαικότροπο κράμα, που αντλεί ταυτοχρόνως από τα νεοκλασικά και νεοβυζαντινά πρότυπα του 19^ου και των αρχών του 20^ου αιώνα.  Επιπλέον, πέραν του τυπολογικού ενδιαφέροντος που αναμφίβολα παρουσιάζει ο συγκεκριμένος ναός  αποτελεί ένα ιδιαίτερο δείγμα της ναοδομίας των μέσων του 20^ου που σηματοδοτεί το τέλος μιας μακραίωνης οικοδομικής παράδοσης, με κυρίαρχο στοιχείο δομής τον λίθο και την απότομη μετάβαση, στα χρόνια που ακολουθούν, στην εκτεταμένη χρήση του οπλισμένου σκυροδέματος.  

 

 Μικρή αναφορά για τον αρχιτέκτωνα Παναή Μανουηλίδη:

Ο Παναής Μανουηλιδης ήταν απο τους ποιο παραγωγικοτερους αρχιτέκτονες του μεσοπολεμικού μοντερνισμού . Εργάστηκε απο το 1927 και πάνω απο 40 χρόνια ως ιδιώτης Αρχιτεκτων με πρακτικό πνεύμα, προσαρμόζοντας τις αρχές του μοντερνισμού στις συνθήκες τις εγχώριας κατασκευαστικής αγοράς . Τα έργα του, όπως ο   σχεδιασμός του ΞΕΝΙΑ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ, το Μπαουχάους ρυθμού «Σουηδικό Σπίτι» στην Καβάλα, το 1936, το Σισμανόγλειο Φυματιολογικό Ινστιτούτο στην Αθήνα, το 1935, η οικία Σεφέρη και πολλές μονοκατοικίες, πολυκατοικίες, ξενοδοχεία και βιομηχανικά κτίρια της μεσοπολεμικής πρωτεύουσας, διακρίνονται απο μινιμαλιστική απλότητα μιας μοντερνιστικής προσέγγισης.
περισσότερα :https://www.academia.edu/8143154/Παναής_Μανουηλίδης_Μοντερνισμός_χωρίς_ρητορεία

 Μικρή αναφορά για τον Αγιογράφο Ράλλη Κοψίδη:
 
Ο Ράλλης Κοψίδης (1929 - 2010) ήταν ζωγράφος, αγιογράφος, χαράκτης και
πεζογράφος, μαθητής του Φώτη Κόντογλου, ποτέ δεν διεκδίκησε για τη ζωγραφική του δάφνες πρωτοπορίας. Παρέμεινε πάντα προσηλωμένος στη βυζαντινή τέχνη και τους τρόπους των λαϊκών καλλιτεχνών. Η τέχνη του όμως είχε το δικό της ύφος και ήθος, γι' αυτό συγκαταλέγεται στους σημαντικούς Ελληνες ζωγράφους.
Ο Κοψίδης ασχολήθηκε με την αγιογράφηση εκκλησιών στην Ελλάδα, στο Βέλγιο (μοναστήρι Cheverogne) και στη Γενεύη, στο ναό του Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Chambesy.
περισσότερα :http://el.m.wikipedia.org/wiki/Ράλλης_Κοψίδης
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΘΕΡΜΑ ΤΟΝ κον ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ ΣΙΣΜΑΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΤΟΥ.

Επίσης ευχαριστούμε τον κον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΑΚΗ για την προσφορά του στην φωτογράφηση .