ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΚΡΗΝΗΣ ΣΤΗ ΒΟΜΒΟΚΟΥ ΤΟΥ Δ.Δ. ΒΟΜΒΟΚΟΥΣ Δ. ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ Ν. ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

Περιγραφή – τυπολογία

Πρόκειται για κρήνη με μεγάλη ανατολική πρόσοψη (2,55μ Χ 2,60μ σημερινό ύψος) και δεξαμενή (1,50μ Χ1,50μ). Ανήκει στον τύπο των κρηνών – δεξαμενών, όπου το νερό έφτανε από πηγές.

Η πρόσοψή της διαρθρώνεται σε δύο επίπεδα, με το άνω  κεντρικό τμήμα να υποχωρεί. Το τμήμα που υποχωρεί δημιουργώντας τόξο αποτελείται από γκρι ορθογωνισμένους ασβεστόλιθους τοποθετημένους κατά το ισόδομο σύστημα. Το τόξο έχει δυο σειρές από θολίτες. Η πρώτη σειρά έχει μεγάλους ορθογωνισμένους λίθους ενώ η δεύτερη διαθέτει λεπτότερους και εξέχοντες. Ως συνδετικό κονίαμα έχει χρησιμοποιηθεί ισχυρό ασβεστοκονίαμα.

Στον άξονα του τυμπάνου υπάρχει παράθυρο - αβαθής τυφλή θυρίδα στο κέντρο με καμπύλη επίστεψη, με διαστάσεις 0,50μ Χ 0,40μ, όπου ακουμπούσαν το μεταλλικό κύπελλο από το οποίο έπιναν νερό, ενώ πιο κάτω υπάρχει μεγάλη λίθινη κούπα.

Χρονολόγηση :

Δεν υπάρχουν στοιχεία στη βιβλιογραφία για την κρήνη αυτή. Ωστόσο λόγω της μορφολογίας της τοποθετείται μεταξύ 15ου και 17ου αιώνα.

Μέτρα αποκατάστασης :

•             Kαθαρισμός με υδροβολή για την απομάκρυνση του επιχρίσματος.

•             Αρμολόγημα και συμπλήρωση σε βάθος του κατεστραμμένου συνδετικού κονιάματος των λίθων με νέο όμοιο με το υπάρχον, όπου αυτό έχει διαβρωθεί. Η σύνθεση του κονιάματος θα πλησιάζει αυτή του αρχικού, αφού γίνει εργαστηριακή εξέταση του υπάρχοντος.

•             Τοποθέτηση φύλλου μολύβδου ώστε να είναι διακριτή η αποκατάσταση.

•             Συμπλήρωση της άνω επιφάνειας με λίθους για να αποκατασταθεί σε όλη της την έκταση η εκτιμούμενη αρχική στάθμη αυτής, που είναι στα +2,95μ περίπου.

•             Επικάλυψη της άνω επιφάνειας της κρήνης με λεπτή στρώση στεγανού κονιάματος (κουρασάνι) ώστε να δημιουργηθεί ελαφρά κλίση για την καλύτερη απορροή των όμβριων υδάτων.

•             Τοποθέτηση ενημερωτικής πινακίδας (στα χρώματα καφέ – κίτρινο) με την ονομασία της κρήνης.

•             Ανασκαφική έρευνα πέριξ της κρήνης προκειμένου να αποκαλυφθεί το υδροδοτικό σύστημα των υδάτων, η απορροή αυτών καθώς και η γούρνα απορροής των υδάτων.

•             Αποχωμάτωση με χειρωνακτικά μέσα του περιβάλλοντα χώρου, όπου αυτό απαιτείται.

Σημερινή κατάσταση :

Σήμερα η κρήνη βρίσκεται θαμμένη μέσα σε χώματα και ημικατεστραμμένη. 

Πολλές ευχαριστίες στους συμμετέχοντες στις σωστικές ενέργειες .

ΔΗΜΟ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ , 22^α ΕΒΑ, Τ.Δ. ΒΟΜΒΟΚΟΥΣ

Πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της μελέτης: Βελτίωση του χώρου "αλσυλλίου Γριμπόβου" στη Ναύπακτο .

Πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της μελέτης βελτίωση του χώρου " αλσυλλίου Γριμποβου" Ναυπακτου, χθες Τρίτη 11-08 στον χώρο του Ξενια. Την παρουσίαση παρακολούθησε ο Δημαρχος κος ΤΑΚΗΣ ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ, ο Προεδρος του Λιμενικού Ταμείου Ναυπακτου κος Αντωνης Φράγκος και πολλοί φίλοι του Σ.Α.ΝΑ. 

Η ομάδα μελέτης που αποτελείται απο τους συναδέλφους ΜΑΡΙΑ ΣΤΑΜΑΤΗ, ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΥΦΑΝΤΗ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ και ΑΥΓΗ ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΥ ανέφεραν τα παρακάτω :

     Βασική επιδίωξη του σχεδιασμού της ανάπλασης του αλσυλλίου υπήρξε η διαμόρφωση ενός οργανωμένου χώρου που θα έχει ενεργή συμμετοχή στην καθημερινή ζωή των κατοίκων της πόλης. Έγινε προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της ταυτότητας του αλσυλλίου με τρόπο ώστε να δημιουργηθεί ένας υπαίθριος χώρος πρασίνου ικανός να υποδεχτεί ένα σύνολο πολλαπλών δραστηριοτήτων: πάρκο, χώροι άθλησης ,αναψυκτήριο, παιχνιδότοπος, υπαίθριο θέατρο για πολιτισμικά δρώμενα και εκδηλώσεις, περιπατητικές διαδρομές και στάσεις θέασης.

     Ένας από τους κύριους στόχους της μελέτης ήταν η κατάλληλη σύνδεση όλων των διαφορετικών δραστηριοτήτων του αλσυλλίου, διατηρώντας την χωρική και λειτουργική αυτονομία τους αλλά ταυτόχρονα αναπτύσσοντας έναν συνεχή διάλογο ανάμεσα στον επισκέπτη και στις επιμέρους χρήσεις. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκε μια κύρια χάραξη που αναπτύσσεται με ελεύθερο σχήμα κατά μήκος του χώρου η οποία λειτουργεί ως στοιχείο ένωσης των διαφορετικών λειτουργιών και χρήσεων. Η βασική αυτή χάραξη αποτελεί μια περιπατητική διαδρομή μεγάλου πλάτους, ώστε να είναι ανεμπόδιστη από την ταυτόχρονη προσπέλαση πεζών και ποδηλάτων, πάνω στην οποία αναπτύσσονται περιοχές στάσης και θέασης με την δημιουργία κατάλληλων διαμορφωμένων καθισμάτων. Κάθετα στη κεντρική χάραξη δημιουργούνται δευτερεύουσες χαράξεις – πορείες που βοηθούν στην κίνηση των επισκεπτών και οργανώνουν τον χώρο. Προκειμένου να ενισχυθεί και να διαφοροποιηθεί η βασική πορεία προτείνεται η χρήση ξύλινων στοιχείων – επιφανειών κατά μήκος της χάραξης που εναλλάσσονται και στις τρεις διαστάσεις  στο χώρο δημιουργώντας μια εικόνα συνέχειας και αλληλουχίας.

Στη δυτική είσοδο του αλσυλλίου και στη νότια όψη του αναψυκτηρίου προς τη θάλασσα αναπτύσσεται ένα στέγαστρο με ξύλινες περσίδες οι οποίες σταδιακά ακολουθούν και ενώνονται σε μια πορεία. Παράλληλα με την διαδρομή δημιουργούνται καθίσματα από τις αυξομειώσεις του πλάτους και του ύψους του μονοπατιού.

Υπαίθρια καθιστικά αναπτύσσονται διάσπαρτα μέσα στο αλσύλλιο. Λόγω της μορφής τους μπορούν να παρομοιαστούν με ‘εξωστρεφείς αγκαλιές’ γύρω από τον κορμό των δέντρων. Το κάθισμα κατασκευάζεται από ξύλινες σανίδες οι οποίες στερεώνονται σε προκατασκευασμένο καλούπι από εμφανές μπετόν, το οποίο δημιουργεί την βάση και την πλάτη του καθιστικού.

     Διασχίζοντας το αλσύλλιο από δυτικά προς ανατολικά συναντάμε ένα διαμορφωμένο χώρο παιχνιδιού δίπλα από το αναψυκτήριο , οπτικά ελεγχόμενος αλλά ως μια ανεξάρτητη λειτουργική ενότητα.

     Ιδιαίτερο στοιχείο της μελέτης αποτελεί το υφιστάμενο τρεχούμενο νερό που καταλήγει στη θάλασσα. Εκμεταλλευόμενοι αυτό το φυσικό στοιχείο δροσισμού, διαμορφώνουμε ένα κανάλι από μπετό με ελεύθερό καμπυλοειδή σχηματισμό, εκατέρωθεν του οποίου μπορεί κάποιος να καθίσει και να απολαύσει την αίσθηση επαφής με το υγρό στοιχείο.

Αναλυτικά οι δραστηριότητες που αναπτύσσονται είναι:

• Αναψυκτήριο
• Παιχνιδότοπος
• Ξύλινη εξέδρα-προβλητα για τα σκάφη
• 2 γήπεδα beach volley
• Ειδικα διαμορφωμένος χώρος -πίστα για ποδήλατα και skate-board
• Υπαίθριο θέατρο – θερινός κινηματογράφος.                                                                    Ταυτόχρονα με τις επιμέρους και συγκεκριμένες θεματικές ενότητες το σύνολο του αλσυλλίου διαμορφώνεται με σκοπό τη συνολική αξιοποίηση της έκτασης του και την προσφορά ποικιλίας αναγνώσεων από τους επισκέπτες του. Ο επισκέπτης μπορεί να ακολουθήσει μικρότερα περιπατητικά μονοπάτια , να σταθεί στα ειδικά διαμορφωμένα παγκάκια ανάμεσα στα δέντρα απολαμβάνοντας τις σκιερές επιφάνειες που δημιουργούν τα φυλλώματα ,να εκμεταλλευτεί το θαλάσσιο μέτωπο και την ακτή και να ανακαλύψει τέλος τις πολλαπλές και διαφορετικές οπτικές φυγές που του προσφέρονται απλόχερα.

Η Σημασία της Αρχικής Αρχιτεκτονικής Σύνθεσης για τον Ορθό Σχεδιασμό Ενός Κτιρίου

 

 Το Επαρχιακό Τμήμα Λεμεσού του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Κύπρου διοργάνωσε την Επιστημονική Ημερίδα | Λεμεσός 2015 με θέμα "Η Σημασία της Αρχικής Αρχιτεκτονικής Σύνθεσης για τον Ορθό Σχεδιασμό ενός Κτιρίου".

Η Ημερίδα πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη, 24 Ιουνίου | 19:30 | Αίθουσα Πάνος Σολομωνίδης | Λεμεσός

Ζούμε σε μια περίοδο έντονων αλλαγών. Το περιβάλλον αλλάζει. Το κλίμα αλλάζει. Η οικονομοτεχνική κατάσταση των λαών αλλάζει. Αλλάζει ήδη, και θα αλλάξει ακόμα περισσότερο το σύστημα των κατασκευών. Οι λόγοι είναι πολλοί, σημαντικοί και με επείγοντα χαρακτήρα.

Ο Χάλυβας γίνεται ακριβότερος και η ζήτηση του αυξάνεται αλματωδώς. Το οπλισμένο σκυρόδεμα γίνεται όλο και πιο ασύμφορο οικολογικά. Η ξύλινη κατασκευή με τις νέες μορφές της προωθείται, κυρίως από την Ευρώπη, ως το μόνο ανανεώσιμο βασικό δομικό υλικό εκτός των άλλων πλεονεκτημάτων του.

Όπως είχαν προβλέψει οι επιστήμονες των 82 χωρών του κόσμου συνεργαζόμενοι στην διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας του περασμένου αιώνα στο τμήμα της "Διεθνούς Δεκαετίας για την Μείωση των Φυσικών Καταστροφών" (IDNDR) στα Ηνωμένα Έθνη στην Γενεύη, οι αναγκαίες αλλαγές στις δραστηριότητες των ανθρώπων θα επιταχυνθούν και θα διογκωθούν. Μια βασική τέτοια δραστηριότητα είναι η κατασκευαστική δομική. Στις χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είχε κυριαρχήσει η Συμβατική Κατασκευή με φέροντα οργανισμό από οπλισμένο σκυρόδεμα.

Λόγω τυποποίησης του κατασκευαστικού αυτού δομικού συστήματος ήταν δυνατόν η αρχική σύλληψη του κτιρίου να μην γίνεται με διεπιστημονικό τρόπο και ούτε απαραίτητα μέσω χωρικής, ολιστικής προσέγγισης. Αυτά ολοκληρώνονταν στην πορεία. Αυτό δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί στην ελαφρά, δηλαδή ξύλινη ή χαλύβδινη κατασκευή, ούτε και στην σύμμεικτη, για τις οποίες με πανευρωπαϊκή εικοσάχρονη προσπάθεια, ετοιμάστηκαν οι γνωστοί Ευροκώδικες.

Ο ρόλος της αρχικής σύλληψης και σύνθεσης αλλάζει γοργά μαζί με αυτές τις εξελίξεις. Πρέπει να αλλάξει και η νοοτροπία του Μελετητή ως προς το θέμα αυτό. Έγκαιρη, παράλληλη διεπιστημονική, των περί την κατασκευαστική επιστημονικών ειδικοτήτων, συνεργασία απαιτείται από το στάδιο της αρχικής σύνθεσης.

Η έγκαιρη προετοιμασία και οργάνωση του, άλλωστε πάντοτε ευέλικτου και "μηχανευόμενου" μηχανικού, Αρχιτέκτονα, Πολιτικού Μηχανικού, Μηχανολόγου, θα διευκολύνει και θα ομαλοποιήσει την ήδη σε εξέλιξη αλλαγή. Πανεπιστήμια, Επιμελητήρια, Συλλόγοι Τεχνικών Ειδικοτήτων θα διαδραματίσουν σοβαρό ρόλο στην προσπάθεια αυτή.

Aigaleon 639. Κάτοικοι και αρχιτέκτονες συνδημιουργούν τους δημόσιους χώρους.

Οι αρχιτέκτονες Στυλιανή Δαούτη, Γιώργος Μητρούλιας και Μιχάλης Ραυτόπουλος του αρχιτεκτονικού γραφείου AREA™ (Architecture Research Athens), περιγράφοντας το project Aigaleon 639 αναφέρουν ότι:
Στα πλάισια του community project ΑΙΓΑΛΕΩ ΣΙΤΥ του πολιτιστικού οργανισμού ΝΕΟΝ εστιάσαμε σε ένα ξεχωριστό συγκρότημα εργατικών κατοικιών στο Αιγάλεω, στο οικοδομικό τετράγωνο 639. Χτισμένο το 1963 ανάμεσα στις οδούς Ρ. Φεραίου, Ραιδεστού και Αττάλειας αποτελείται από τέσσερα τριώροφα κτίρια γύρω από ένα περίκλειστο κήπο. 

Πρόκειται για ένα εσωστρεφή μικρόκοσμο, μια ζωντανή κοινότητα ανθρώπων ενταγμένη στον αστικό ιστό της πόλης. Η κλίμακα, η θέση και οι ποιότητες κατοίκησης του συγκροτήματος το καθιστούν μια ιδιαίτερα ελκυστική τυπολογία με καταγωγή στο μοντέρνο κίνημα.

Μέσα από συνεντεύξεις και συζητήσεις με τους κατοίκους θέλαμε να αναδείξουμε τα ειδικά χαρακτηριστικά αυτής της αστικής τυπολογίας και να διερευνήσουμε τη δυνατότητα ενεργοποίησης του κοινόχρηστου χώρου με αφορμή την αρχιτεκτονική. 

 Στη συνέχεια κατά τη διάρκεια υπαίθριου εργαστηρίου-ανοιχτής συζήτησης στο χώρο του συγκροτήματος κάτοικοι και περίοικοι σχημάτισαν τις δικές τους προτάσεις για το δημόσιο χώρο μετακινώντας τα κομμάτια μιας υπερμεγέθους μακέτας.

Η διαδραστική αυτή ανταλλαγή απόψεων αποτέλεσε ταυτόχρονα διαδικασία και τελικό προϊόν γεφυρώνοντας την συνήθη σε συνθήκες κρίσης απόκλιση μεταξύ "ιδέας" και "υλικής πραγματικότητας". Ταυτόχρονα ο ρόλος του αρχιτέκτονα ως "διπλωμάτη σχεδιασμού" αμφισβητεί παραδοσιακές κατηγορίες όπως πελάτης, δημιουργός, πρόταση και έρευνα.

 Έργο: ΑΙΓΑΛΕΩ 639
Studio: AREA™ (Architecture Research Athens)
Αρχιτέκτονες: Στυλιανή Δαούτη, Γιώργος Μητρούλιας, Μιχάλης Ραυτόπουλος
Επιμελητές: Locus Athens
Οργάνωση: Μαρία-Θάλεια Καρράς, Όλγα Χατζηδάκη
Φωτογράφος: Κώστας Μασσέρας

Άνοιξε ως μουσείο η οικία του Ελευθέριου Βενιζέλου στη Χαλέπα Χανίων

Είναι ένα σπίτι συνδεδεμένο με πολύ σημαντικές σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Χαρακτηριστικό δείγμα αρχοντικού του 19ου αιώνα με δυτικές επιρροές, η οικία του Ελευθέριου Βενιζέλου στη Χαλέπα Χανίων κατατάσσεται στην κατηγορία των αυθεντικών σπιτιών, καθώς εξιστορεί τη ζωή μιας μεγάλης προσωπικότητας και στο εσωτερικό της διασώζονται αυθεντικά αντικείμενα, τοποθετημένα στην αρχικά τους θέση, ώστε να διατηρείται η αρχική αισθητική και το ύφος της. Η στέγη της ζωής τού οραματιστή πολιτικού, τριών ορόφων και 1.000 τ.μ., είναι και πάλι επισκέψιμη, ως μουσείο, με αξιοποίηση νέων τεχνολογιών.
Στο αρχοντικό αυτό του 1880 ο Βενιζέλος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των νεανικών του χρόνων, έζησε ευτυχισμένος με την πρώτη του σύζυγο Μαρία, γεννήθηκαν και μεγάλωσαν τα παιδιά του και βίωσε την τραγική απώλεια της αγαπημένης του γυναίκας. Από εκεί ξεκίνησε ως επαναστάτης για το Ακρωτήρι (1897), το Θέρισο (1905), τη Θεσσαλονίκη (1916).
Από το 2000 είναι η έδρα του Εθνικού Ιδρύματος Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος. Το έργο αποκατάστασης της οικίας – μουσείου άρχισε το 2012 και διενεργήθηκε από τον EOT (υπουργείο Τουρισμού) μέσω κονδυλίων του ΕΣΠΑ.
Ωρες λειτουργίας

• 15 Ιουνίου – 30 Σεπτεμβρίου, Δευτέρα – Παρασκευή: 10.30 π.μ.–1.30 μ.μ. και 6.30–9  μ.μ. και Σάββατο 10.30 π.μ. – 1.30 μ.μ.

• 1 Οκτωβρίου – 14 Ιουνίου, Δευτέρα – Παρασκευή: 11 π.μ. – 1.30 μ.μ. και 6 – 8 μ.μ. και Σάββατο 11 π.μ. – 1.30 μ.μ.

Εισιτήρια: Γενική είσοδος: 3 € – μειωμένο: 1 €, είσοδος στην αίθουσα διαδραστικών εκθεμάτων και τεχνολογίας (σοφίτα): 2 €.
Πηγή: tee.gr,

Συνεδρίαση Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής Π.Ε. Αιτ/νίας

Ν.4067/12: γιατί στέλνει τα προ 55 ο ΝΟΚ στο Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής;

Με το Νέο Οικοδομικό Κανονισμό τα προ 55 κτίρια σε περίπτωση προσθήκης, επισκευής ή κατεδάφισης στέλνονται - μετά από σχετική γνωμοδότηση της αρμόδιας ΥΔΟΜ - στο Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής. Υπάρχει λόγος αρχιτεκτονικός και στατικός. Και όχι ένας:

Εφόσον το κτίριο είναι προ 55 απαιτείται έγκριση από το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής για την περίπτωση προσθήκης ή επισκευής ή κατεδάφισης τμήματος ή του συνόλου. Και αυτό διότι όλα τα κτίρια με τον ΓΟΚ του 1929, ο οποίος έδωσε πολλά κτίρια "διαμάντια" την εποχή του μεσοπολέμου αλλά και μέχρι το 1955, έχουν τις εξής ιδιατερότητες:

-ιδιαίτερα μορφολογικά στοιχεία, με συνέπεια και εφαρμοσιμότητα

-στοιχεία αθηναϊκού μοντερνισμού που δεν μπορούν να σβηστούν μονοκονδυλιά με μια βάναυση προσθήκη (συμπαγή στυθαία,
όμορφα κάγκελα, επιχρίσματα ημι-λαξευτά με σκωτίες, επιβλητικές εξώθυρες πολυκατοικιών, art deco στοιχεία)

-ιδιότυπη εφαρμογή ΓΟΚ που πρέπει να ληφθεί υπόψη

-ενδεχόμενο να είναι διατηρητέα εκλεκτικιστικά κτίρια που δεν έχουν "κριθεί" από άγνοια ή σκοπιμότητα

-να έχουν μεσοτοίχους φέροντες που χρήζουν μελέτης ή απόρριψης ακόμη στην ανάληψη φορτίων

-να έχουν παλαιό στατικό φορέα μικτό με φέρουσα τοιχοποιϊα περιμετρικά και σκελετό εσωτερικά, όπου μια αλλαγή χρήσης θα απαιτούσε ενισχύσεις και θα επέφερε αλλαγές στο περίγραμμά τους.
Τέλος το πέρασμα από την πρώην ΕΠΑΕ, τωρινό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής (Σ.Α.) σε περίπτωση κατεφάφισης θα περισώσει μια στις εκατό και ένα μνημείο, κάτι που ίσχυε και πριν. Πάντως οι του Σ.Α. είναι εν γένει σχολαστικοί με τα παλιά και τα αντιμετωπίζουν όλα ως "εν δυνάμει" μνημεία. Δεν έχουν και άδικο όταν σκεφτεί κανείς ότι έχουν ξεπεράσει την 60ετία και πάνε πλέον για τα 100...!

* Η παραπομπή στο Σ.Α. : Ν.4067/12, Αρθρο 6, Παρ.8 (σελ.2083 στο ΦΕΚ)

πηγή: http://www.buildnet.gr/default.asp?pid=224&catid=205&artid=15861