Το ΚΕΣΥΠΟΘΑΑ άνοιξε το δρόμο των εγκρίσεων για το πολεοδομικό της Ερμούπολης Εγκρίθηκε η Πολεοδομική Μελέτη Ερμούπολης

http://www.koinignomi.gr/news/politiki/politiki-syros/2017/04/13/egkrithike-i-poleodomiki-meleti-ermoypolis.html

Μια ιστορία που οφείλουμε ως Ναυπάκτιοι να παρακολουθούμε με ιδιαίτερη προσοχή...
Η Ερμούπολη κατόπιν των πρακτικών & αποφάσεων 84/2001 του Ε'Τμήματος και 2536/2003 της Ολομέλειας του ΣτΕ μπήκε σε έναν πολεοδομικό κυκεωνα που είχε ως συνέπεια από την μία την άτυπη αλλά ουσιαστική αναστολή αδειών (καθώς επιβλήθηκαν όροι δόμησης γενικού διατάγματος - ανεφάρμοστοι σε πόλεις με ρυμοτομικό σχέδιο, όπως αντίστοιχα στην Ναύπακτο) και από την άλλη την εκδοση αποφάσεων του ΣτΕ ακυρώσεων οικοδομικών αδειών στηριζόμενη στις παραπάνω αποφάσεις...
Τόσο για την Ερμούπολη όσο και για την Ναύπακτο το καθεστώς προστασίας που περιείχαν τα ειδικά διατάγματα όρων και περιορισμών δόμησης από το 1976 για το καθένα είχαν σαφέστατα κενά με συνέπεια η εφαρμογή αυτών να επηρεάσει το αρχιτεκτονικό τοπίο και ύφος τους. Περισσότερη ζημιά έγινε στην Ναύπακτο...
Ωστόσο αντί διαχρονικά οι συναρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠΠΟ & του ΥΠΕΝ (πρώην ΥΠΕΚΑ, ΥΠΕΧΩΔΕ, ΥΧΟΠ) με τις Τοπικές Αρχές (Νομαρχία/Περιφέρεια, Δήμος) να θέσουν τα θέματα αυτά στην ουσία τους και να θεραπεύσουν τις παθογένιες των ειδικών διαταγμάτων, περιοριστήκανε σε αντιλόγους & μονολόγους ουσιατικά μετατίθοντας την ευθύνη στους δικηγόρους....
Ευκαιρίες χαθήκανε πολλές όπως από την μη εφαρμογή των μελετών της ΕΠΑ στα πλαίσια των ΓΠΣ της δεκατείας του 1980 (1986,1988).
Όσο παιζόταν καθυστέρηση, τα προβλήματα γιγάντωναν, εως ότου ο κόμπος έφτασε στο χτένι....
Δυστυχώς ο χρόνος αφηνε και στίγματα με συνέπεια τόσο για την Ναύπακτο όσο και για την Ερμούπολη να θεωρούνται ως αδιέξοδες περιπτώσεις και που δεν θεραπευονται παρά με ουτοπική Αναθεωρηση του Συντάγματος....
Ίσως όμως οι απόψεις αυτές πέσουν έξω...
Η Ερμούπολη δείχνει μετά από 14 χρόνια να έχει βρει τον βηματισμό της, μετά και από λάθη και καθυστερήσεις, προχώρησαν μελέτες τεκμηρίωσης αρχικά και στην συνέχεια συνολική πολεοδομική μελέτη αναθεώρησης του ρυμοτομικού σχεδίου, θέσπιση νέων όρων και περιοσμών δόμησης με μορφολογικά χαρακτηριστικά, χαρακτηρισμό περιοχών προστασίας και καθορισμό χρήσεων γης...Κοινώς ένα restart με ένα όλοκληρωμένο πολεοδομικό πλαίσιο προστασίας περιβάλλοντος & πολιτιστικής κληρονομιάς.
Σε deja vu με την Ναύπακτο σε περιοχές που το ΣτΕ επέβαλε ως ΣΔ το 0,5 στην Ερμούπολη, κατόπιν των μελετών τεκμηρίωσης που υλοποιήθηκαν έχει προταθεί ΣΔ 1,8 στο σχέδιο ΠΔτος.
Εφόσον μετά την θετική απόφαση του ΚΕΣΥΠΟΘΑΑ για το Σχέδιο ΠΔ/τος αποφασίσει αντίστοιχα το ΚΑΣ και στην συνέχεια περάσει από την επεξεργασία του ΣτΕ και δημοσιευτεί σε ΦΕΚ ο πολεοδομικός νομικός γόρδιος δεσμός θα έχει λυθεί....
Σε λίγους μήνες θα έχει φανεί...
Από την άλλη δυστυχώς ο αντίστοιχος γόρδιος δεσμός της πόλης μου έχει μετατραπεί σε λερναία ύδρα (βλέπε το Πολεοδομικό ζήτημα της Παλαιοπαναγιάς & ακυρώσεις Ο.Α. στις Επεκτάσεις του 1978) και η όποια προσπάθεια που γίνεται αντιμετωπίζεται είτε ως κάτι χαριτωμένο αλλά ακαταλαβίστικο (βλέπε Ερευνητικό Πρόγραμμα του Πανεπιστημείου) είτε ως κάτι πολύ δύσκολο που δεν γίνεται πουθενά και ποτέ (βλέπε Αναθεώρηση του Ρυμοτομικού Σχεδίου) ή τέλος ως κάτι που περνά σταδιακά στην λήθη (βλέπε Σχέδιο ΠΔ/τος του 2012)....
Ας ελπίσουμε να τελεσφορίσει η προσπάθεια της Ερμούπολης μήπως και το άλλο κακό πολεοδομικό παιδί της χώρας αφυπνιστεί και ξεκινήσει να μπει σε μια σειρά....
 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΤΟΥΧΑΣ, Πολιτικός μηχανικός
 https://www.facebook.com/konstantinos.patouhas?fref=nf

Αλλαγές στις χρήσεις γης και τις επεκτάσεις πόλεων

Στην εκπλήρωση της «πρώτης σειράς» προαπαιτουμένων της πρόσφατης συμφωνίας με τους θεσμούς για πολεοδομικά θέματα προχώρησε το υπουργείο Περιβάλλοντος. Προ ημερών κατατέθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας το σχέδιο προεδρικού διατάγματος για τις χρήσεις γης και χθες εκδόθηκαν οι τεχνικές προδιαγραφές για την εκπόνηση των τοπικών χωρικών σχεδίων, μέσω των οποίων θα ορίζονται επεκτάσεις στα σχέδια πόλης και θα καθορίζονται οι επιτρεπόμενες χρήσεις σε κάθε περιοχή.

Τόσο ο καθορισμός των κατηγοριών χρήσεων γης (κατηγορίες περιοχών και τι επιτρέπεται σε καθεμία), όσο και οι προδιαγραφές των τοπικών και ειδικών χωρικών σχεδίων είναι απαραίτητοι ώστε να μπορεί να εξειδικευτεί και να εφαρμοστεί ο νόμος 4447/2016 και να ξεκινήσει και πάλι η εκπόνηση πολεοδομικών σχεδίων σε επίπεδο δήμου (η οποία έχει σταματήσει από το 2013!).

Οι εκκρεμότητες αυτές δεν είναι οι μόνες: πρέπει για παράδειγμα να αποσαφηνιστούν οι 52 ειδικές χρήσεις γης που περιλαμβάνονται στις 14 γενικές κατηγορίες, πρέπει να εκδοθούν τεχνικές προδιαγραφές και για τα ανώτερα επίπεδα σχεδιασμού κ.λπ.

Όσον αφορά τις χρήσεις γης, το νέο σχέδιο επικαιροποιεί το (ισχύον σήμερα) προεδρικό διάταγμα του 1987 και το εμπλουτίζει. Σε σχέση με το κείμενο που δόθηκε σε δημόσια διαβούλευση τον περασμένο Φεβρουάριο, οι αλλαγές είναι λίγες και αφορούν κυρίως τον περιορισμό της ελεύθερης χωροθέτησης κεραιών κινητής τηλεφωνίας και την ενίσχυση της προστασίας της γης που θα χαρακτηριστεί αγροτική.

Όσον αφορά τα τοπικά χωρικά σχέδια (τον «διάδοχο» των γενικών πολεοδομικών σχεδίων), οι νέες προδιαγραφές προβλέπουν ότι πρέπει να έχουν ανάμεσα στους κύριους στόχους τους τη διαχείριση «με οικονομία της γης μέσω περιορισμένων επεκτάσεων και με την προώθηση οργανωμένων υποδοχέων (οικιστικών και παραγωγικών) που προωθούν ελεγχόμενα/συνεκτικά πρότυπα ανάπτυξης» και «να εξασφαλίσουν την προστασία των φυσικών συστημάτων και της γεωργικής γης». Οι αναφορές αυτές δεν είναι σπάνιες σε ανάλογα κείμενα (συνήθως ως ευχολόγια), ωστόσο δείχνουν τη βασική διάθεση του νομοθέτη και αυτή στην οποία πρέπει το νέο πολεοδομικό πλαίσιο να κινηθεί.

Τρία στάδια

Διαδικαστικά, σε σχέση με τα όσα ισχύουν σήμερα, μια σημαντική αλλαγή είναι η υποχρέωση έγκρισης του τοπικού χωρικού σχεδίου (ΤΧΣ) μέσω προεδρικού διατάγματος και όχι απόφασης της αποκεντρωμένης διοίκησης (που προέβλεπε το καταργηθέν πλαίσιο). Η διαδικασία εκπόνησης θα γίνεται σε τρία στάδια έναντι δύο μέχρι σήμερα, διαδικασία που έμπειροι μελετητές εκτιμούν ότι θα επιβαρύνει χρονικά την ολοκλήρωση της μελέτης (άρα και την πρόοδο του πολεοδομικού σχεδιασμού).

Πάντως, αυτό που έχει σημασία είναι ότι αναβαθμίζεται ο ρόλος της στρατηγικής εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, της μελέτης οριοθέτησης υδατορεμάτων και της γεωλογικής μελέτης, των τριών «εξωτερικών» μελετών που πρέπει να συνοδεύουν την πρόταση ενός δήμου για τη χωροταξική/πολεοδομική του ανάπτυξη. Μάλιστα, προβλέπεται ότι αν σε μια περιοχή όπου επεκτείνεται το σχέδιο πόλης υπάρχει ρέμα, τότε στην τελική μελέτη για την επέκταση θα πρέπει να περιλαμβάνεται και η υδραυλική μελέτη για την οριοθέτησή του. Το ίδιο ισχύει και στα «ειδικά χωρικά σχέδια», που αφορούν μόνο το τμήμα μιας περιοχής.

Έκτη παράταση για τα αυθαίρετα

Παράταση 45 ημερών στη ρύθμιση για τα αυθαίρετα έδωσαν τα υπουργεία Περιβάλλοντος και Οικονομίας. Πρόκειται για την 6η κατά σειρά παράταση στον ν. 4178/13, η οποία δόθηκε χθες ενόψει της κατάθεσης στη Βουλή νέου πλαισίου για τη νομιμοποίηση πολεοδομικών παρανομιών. Σύμφωνα με τα όσα ανακοίνωσε το υπουργείο Περιβάλλοντος, το σχετικό σχέδιο νόμου κατατέθηκε σήμερα στην Κεντρική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή της Βουλής και μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου θα δρομολογηθεί η ψήφισή του.

Το ΥΠΕΝ αναφέρει ότι «η ψήφιση του σχεδίου νόμου θα ολοκληρωθεί προτού εκπνεύσει το διάστημα της παράτασης, οπότε τα ζητήματα της αυθαίρετης δόμησης θα ρυθμίζονται πλέον με βάση το νέο νομοθετικό πλαίσιο», καταλήγει η ανακοίνωση.

Το σχέδιο νόμου είχε δοθεί σε διαβούλευση τον περασμένο Σεπτέμβριο. Ωστόσο, η κατάθεσή του στη Βουλή καθυστέρησε λόγω της αλλαγής υπουργού από τον Πάνο Σκουρλέτη στον Γιώργο Σταθάκη και βγήκε από την «πρώτη γραμμή» των προτεραιοτήτων του υπουργείου, λόγω της διαπραγμάτευσης για τη νέα συμφωνία.

---

Γράφει ο Γιωργος Λιάλιος – Πηγή: www.kathimerini.gr

Παράταση Προθεσμίας Υπαγωγής στον Ν. 4178/2013

Σύμφωνα με την ΚΥΑ Αριθμ. οικ. 27002 (ΦΕΚ 1977Β/7-6-2017) παρατείνετε η προθεσμία υπαγωγής στις διατάξεις του Ν. 4178/2013 μέχρι 23/07/2017.

ΚΥΑ Αριθμ. οικ. 27002 ΦΕΚ 1977Β/7-6-2017

"Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ 4412/2016 ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΩΝ, ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΩΝ"

Ο νέος νόμος για τα αυθαίρετα: Με νομιμοποίηση αυθαιρέτων και οι μισθώσεις ακινήτων

Με την απάλειψη του πιστοποιητικού μηχανικού από τις κληρονομιές και τα επαγγελματικά ακίνητα αλλά με την ανάγκη νομιμοποίησης αυθαιρέτων και στις μισθώσεις, παίρνει με καθυστέρηση ενός έτους, το δρόμο της θεσμοθέτησης, ο νέος νόμος για τα αυθαίρετα.

Η ρύθμιση αναμένεται να προκαλέσει σοβαρές δυσλειτουργίες στην κτηματαγορά και πρόσθετα βάρη, σε μια περίοδο που τα ενοίκια γνωρίζουν σημαντική ανάκαμψη και οι τιμές έχουν πάρει την ανηφόρα. Μέχρι σήμερα, υποχρέωση νομιμοποίησης με προσκόμιση βεβαίωσης μηχανικού έχουν όσα ακίνητα μεταβιβάζονται ή υπάρχει σύσταση εμπράγματος δικαιώματος.

Ειδικά για τις μισθώσεις, η διάταξη στο άρθρο 82 του νόμου που παρουσιάζει, αποκλειστικά το newmoney (από την δημοσίευση του παρόντος απαγορεύεται η κατάρτιση συμβάσεων μίσθωσης, παραχώρησης που αφορά ακίνητο στο οποίο έχει εκτελεστεί αυθαίρετη κατασκευή ή έχει εγκατασταθεί αλλαγή χρήσης), υποχρεώνει με έμμεσο τρόπο την νομιμοποίηση πολεοδομικών παραβάσεων. Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, στο εξής στις συμβάσεις μίσθωσης θα πρέπει ο μισθωτής να δηλώνει ότι το ακίνητο είναι χωρίς αυθαιρεσίες, προσκομίζοντας τον αριθμό της οικοδομικής άδειας ή της δήλωσης υπαγωγής εφόσον πρόκειται για αυθαίρετο που έχει τακτοποιηθεί. Φυσικά, εάν η αναγραφή στις συμβάσεις περιοριστεί σε αυτά τα σημεία «ξεσκεπάζει» πρωτίστως τις μεγάλες αυθαιρεσίες (χωρίς άδεια). Αφήνει όμως στο απυρόβλητο τις μικρότερης κλίμακας παραβάσεις (ημιυπαίθριους, αλλαγές χρήσης κ.α.).

Οι αρχικές σκέψεις να υποχρεωθούν οι ιδιοκτήτες σε βεβαίωση μηχανικού εγκαταλείφθηκαν με την προτροπή της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου να μην επιβαρυνθούν οι νόμιμοι ιδιοκτήτες. Στην πραγματικότητα όμως η επίμαχη διάταξη, γεμίζει με πρόσθετες υποχρεώσεις τους παρανομούντες, καθώς ο μισθωτής θα είναι αναγκασμένος σε σοβαρές περιπτώσεις να προβεί σε ρύθμιση, προκειμένου να αποφύγει σύγκρουση ή μελλοντικό κάρφωμα, από τον ενοικιαστή του.

Η υποχρέωση αυτή αφαιρέθηκε από τις κληρονομιές, σημείο που προκάλεσε τις σφοδρές αντιδράσεις των πολιτών τους προηγούμενους μήνες αλλά και από τα επαγγελματικά ακίνητα. Στον αρχικό νόμο (Τσιρώνη) που βγήκε στην διαβούλευση τον περασμένο Σεπτέμβριο, η υπεύθυνη δήλωση του ιδιοκτήτη και η βεβαίωση μηχανικού ήταν προαπαιτούμενα και για καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, τουριστικές επιχειρήσεις, όπως ξενοδοχεία, ξενώνες, ενοικιαζόμενα κ.α, πρατήρια καυσίμων και άλλα.

Με δύο συστήματα η νομιμοποίηση αυθαιρέτων

Καταληκτική ημερομηνία υποβολής των δηλώσεων για τα αυθαίρετα, ορίζεται η 8η Ιουνίου του 2019, η οποία δύναται να παραταθεί με απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος. Χθες το υπουργείο Περιβάλλοντος, αποφάσισε να δώσει άλλη μια παράταση 45 ημερών στον τελευταίο νόμο για τα αυθαίρετα (4178/2013) προκειμένου να καλύψει τα κενό που δημιουργεί, η ψήφιση του νέου νόμου για τον έλεγχο και την προστασία του δομημένου περιβάλλοντος, στην βουλή. Σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο θα διατηρήσει, το υφιστάμενο πληροφοριακό σύστημα υποδοχής των δηλώσεων που λειτουργεί το Τεχνικό Επιμελητήριο ενώ στις 8 Ιουλίου, προβλέπεται να είναι λειτουργικό και το νέο σύστημα που θα υποστηρίξει τον καινούριο νόμο. Με τον τρόπο αυτό καλύπτονται ενδεχόμενα μελλοντικά συνταγματικά κενά, καθώς η νέα ρύθμιση δεν θα υποχρεώνει κανέναν από όσους ιδιοκτήτες ακινήτων έχουν ξεκινήσει διαδικασία υπαγωγής. Στο 4178 αυτό ήταν επιβεβλημένο, από την στιγμή που ο προηγούμενος νόμος (4014) είχε κηρυχθεί αντισυνταγματικός.

Για όσους δεν έχουν ολοκληρώσει τις διαδικασίες υπαγωγής με τους προηγούμενους νόμους και δεν έχουν προσκομίσει και όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά, προβλέπεται η μετάπτωση στο νέο νόμο με συμψηφισμό προστίμων. Εφόσον τα καταβληθέντα ποσά υπερβαίνουν τα ποσά του παρόντος νόμου, δεν αναζητούνται. Ειδικά για όσους δεν εξόφλησαν τα πρόστιμα από την υπαγωγή στο νόμο των ημιυπαίθριων (3843/2010), προβλέπεται να καταβάλλουν το υπολειπόμενο ποσό ως παράβαλο, υπέρ του Πράσινου Ταμείου. Το ειδικό πρόστιμο θα υπολογίζεται με τις αντικειμενικές του 2016 και θα καταβάλλεται όπως αρχικά είχε προβλεφθεί σε 80 μηνιαίες δόσεις, προσαυξημένο κατά 1% για κάθε μήνα καθυστέρησης.

Ηλεκτρονικά η έκδοση οικοδομικών αδειών

Η υποβολή, ο έλεγχος και η έκδοση των διοικητικών πράξεων εκτέλεσης οικοδομικών εργασιών γίνεται αποκλειστικά ηλεκτρονικά. Ο νόμος ορίζει ότι μέσα σε διάστημα έξι μηνών από την ψήφιση του νομοσχεδίου, με απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος καθορίζονται η διαδικασία ηλεκτρονικής υποβολής και των δικαιολογητικών, το πληροφοριακό σύστημα και οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες που θα παρέχονται αντίστοιχα στους πολίτες αλλά και προς τις δημόσιες αρχές.

Ωστόσο ο τρόπος έκδοσης των οικοδομικών αδειών διαχωρίζεται σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με την περιοχή, την θέση, την χρήση, το μέγεθος και το περιβαλλοντικό αποτύπωμα του κτιρίου. Προέγκριση οικοδομικής άδειας εκδίδεται αποκλειστικά από την υπηρεσία δόμησης.

Η διαδικασία προέγκρισης για την έκδοση οικοδομικής άδειας είναι προαιρετική, πλην των παρακάτω περιπτώσεων που είναι υποχρεωτική:

α) Σε νεοαναγειρόμενα κτίρια με επιφάνεια που προσμετράται στη δόμηση μεγαλύτερη των 3.000 τ.μ. και προσθηκών σε υφιστάμενα κτίρια με συνολική επιφάνεια στη δόμηση μεγαλύτερη των 3.000 τ.μ..

β) Όπου από την κείμενη νομοθεσία, προβλέπεται η έκδοση οικοδομικής αδείας από άλλες υπηρεσίες πλην της Υ.ΔΟΜ., η προέγκριση δόμησης είναι υποχρεωτική και χορηγείται από την οικεία Υ.ΔΟΜ. Η οικοδομική άδεια στις ως άνω περιπτώσεις θα χορηγείται από την κατά περίπτωση αρμόδια άλλη υπηρεσία.

γ) Για την κατασκευή μόνιμων κτιριακών εγκαταστάσεων, έργων ιδιαίτερης περιβαλλοντικής και οικιστικής σημασίας ή έργων που άπτονται ειδικού ελέγχου ως προς τους όρους δόμησης, όπως και στις περιπτώσεις κτιρίων επιφάνειας άνω των 3.000 τ.μ., η προέγκριση είναι υποχρεωτική.

Παρατηρητήριο δομημένου περιβάλλοντος

Το νομοσχέδιο προβλέπει τη δημιουργία ενός νέου θεσμού, του Παρατηρητηρίου Δομημένου Περιβάλλοντος που θα ελέγχεται από το ΥΠΕΝ και θα έχει διευθύνσεις σε κάθε Περιφέρεια, με σκοπό την παρακολούθηση, την καταγραφή, τον έλεγχο και την λήψη μέτρων για την προστασία του δομημένου περιβάλλοντος. Επιπλέον, θα επιφορτιστεί, με την ευθύνη λειτουργίας της Μεταφοράς Συντελεστή Δόμησης μέσω της εποπτείας της «Τράπεζας Δικαιωμάτων Δόμησης και Κοινόχρηστων Χώρων», την εξασφάλιση κοινόχρηστων χώρων και την εφαρμογή δράσεων «Περιβαλλοντικής και Πολεοδομικής Εξισορρόπησης σε περιοχές Αυξημένης Επιβάρυνσης Συντελεστή από το Πράσινο Ταμείο. Στη Μεταφορά Συντελεστή Δόμησης θα στηριχθεί και η νομιμοποίηση των μεγάλων πολεοδομικών παραβάσεων.

Έκπτωση έως 20% για όσους δηλώσουν τα ακίνητα έως τις 9 Δεκεμβρίου 2017

To υπουργείο επιχειρεί να δελεάσει τους ιδιοκτήτες ακινήτων προσφέροντας έκπτωση έως 20% στο ειδικό πρόστιμο για όσους ενταχθούν εγκαίρως στο νόμο αλλά και αντίστοιχες αυξήσεις για τους αργοπορημένους. Η μείωση 20% ισχύει για εκείνους που θα δηλώσουν το ακίνητό τους, έως της 8 Δεκεμβρίου 2017. Το πρόστιμο θα είναι κατά 10% μειωμένο, εφόσον η αυθαίρετη κατασκευή ενταχθεί στο νόμο από τις 9 Δεκεμβρίου έως τις 8 Ιουνίου του 2018.  Από την περίοδο αυτή και μετά δηλαδή από της 9 Ιουνίου έως και της 8 Δεκεμβρίου 2018 τα πρόστιμα θα επιβαρύνονται με αύξηση 10% και 20% αντίστοιχα για όσους προσέλθουν στο νόμο μετά τις 9 Δεκεμβρίου 2018.

Οι μειώσεις στα πρόστιμα μπορεί να φτάσουν έως και το 60% στις ακόλουθες περιπτώσεις:

• Eφόσον εκπονηθεί στατική μελέτη σε περιοχές σεισμικής επικινδυνότητας 3, η έκπτωση φτάνει το 60%,
  

• 50% σε περιοχές σεισμικής επικινδυνότητας 2
  

• 30% σε περιοχές σεισμικής επικινδυνότητας 1
  

• 50% σε όσα κτίσματα ολοκληρωθούν οι εργασίες προσαρμογής σε αυθαίρετα που παραβίασαν τις αρχές του πολιτιστικού περιβάλλοντος ή αφορούν διατηρητέα κτίσματα.
  

Μείωση επίσης από 30% έως 50% θα ισχύσει και για κτίσματα που προχώρησαν σε εργασίες ενεργειακής αναβάθμισης. Στην περίπτωση αυτή 50% θα είναι τα μειωμένα πρόστιμα για υπερβάσεις έως 250 τ.μ σε οριζόντιες ή κάθετες ιδιοκτησίες με χρήση κατοικίας και έως 500 τ.μ για άλλες χρήσεις. Για τις υπόλοιπες περιπτώσεις, η έκπτωση θα είναι 30%.

Παράβολα

Σε ότι αφορά το παράβολο το ύψος του θα διατηρηθεί στα 250 ευρώ για αυθαίρετη κατασκευή ή χρήση μέχρι 100 τ.μ., στα 500 ευρώ από 100 τ.μ. μέχρι 500 τ.μ. Στο ποσό των 1.000 ευρώ για άνω των 500 τ.μ. και μέχρι 2.000 τ.μ., στα 4.000 ευρώ για άνω των 2.000 τ.μ. και μέχρι 5.000 τ.μ. και στα 10.000 ευρώ για κτίριο ή χρήση μεγαλύτερα των 5.000 τ.μ.

Πως θα κατανεμηθούν τα πρόστιμα για ειδικές ομάδες πληθυσμού

• Το 15% του προστίμου θα καταβάλλουν, άτομα με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω καθώς και πρόσωπα με ατομικό εισόδημα έως 40.000 ευρώ ή οικογενειακό εισόδημα έως 60.000 ευρώ. Για άτομα με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω, καθώς και πρόσωπα με ατομικό εισόδημα έως 18.000 ευρώ ή οικογενειακό εισόδημα έως 24.000 ευρώ, καταβάλουν ποσοστό 20% του ενιαίου ειδικού προστίμου.
  

• Το 20% του προστίμου θα καταβάλλουν επίσης παλιννοστούντες ομογενείς. Ειδικά για τους κατοίκους της Θράκης, και για τα ακίνητά τους που έχουν ελλείψεις στους τίτλους ιδιοκτησίας, τα δικαιολογητικά θα καθοριστούν με Κοινή Υπουργική Απόφαση του αρμόδιου Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας και των Υπουργών Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Οικονομικών.
  

• Πολύτεκνοι, με ατομικό εισόδημα έως 40.000 ευρώ ή οικογενειακό εισόδημα έως 80.000 ευρώ, καταβάλουν επίσης ποσοστό 20% του ενιαίου ειδικού προστίμου. Επίσης πολύτεκνοι με δευτερεύουσα κατοικία αλλά με την προϋπόθεση ότι αυτή δεν είναι άνω των 80 τ.μ, καταβάλουν ποσοστό 50% του ενιαίου ειδικού προστίμου.
  

• Το 30% καταβάλλουν τρίτεκνοι για την κύρια κατοικίας τους, με ατομικό εισόδημα έως 25.000 ευρώ ή οικογενειακό εισόδημα έως 40.000 ευρώ.
  

• Μακροχρόνια άνεργοι για αυθαιρεσίες σε κύρια κατοικία καταβάλουν ποσοστό 30% του ενιαίου ειδικού προστίμου. Προβλέπεται επίσης ότι κατά τα δύο πρώτα έτη από την υποβολή της δήλωσης αναστέλλεται η καταβολή των δόσεων.
  

• Άτομα τα οποία είναι δικαιούχοι του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης, καταβάλουν ποσοστό 20% του προστίμου. Και για αυτούς ισχύει η αναστολή καταβολής δόσεων για τα δύο πρώτα χρόνια, από την υποβολή της δήλωσης.
  

Για αυθαίρετες κατασκευές και αυθαίρετη αλλαγή χρήσης, που προϋφίστανται της 1/1/1983, καταβάλλεται ποσοστό 15% του ενιαίου ειδικού προστίμου. Για αυθαιρεσίες από 1.1.1983 έως 1.1.1993, καταβάλλεται ποσοστό 60% του ενιαίου ειδικού προστίμου, ενώ για αυθαίρετες κατασκευές και αυθαίρετη αλλαγή χρήσης από 01.1.1993 έως 31.12.2003, καταβάλλεται ποσοστό 80 % του ενιαίου ειδικού προστίμου.

Στατικός έλεγχος

Μελέτη στατικής επάρκειας, πραγματοποιείται για κάθε κατασκευή και προσκομίζεται εντός προθεσμίας 3 ετών από την ημερομηνία υπαγωγής για τα κτίρια σπουδαιότητας Σ4, Σ3 και 5 ετών για τα κτίρια σπουδαιότητας Σ2. Για τα κτίρια που έχουν ήδη υπαχθεί στο Ν. 4178/2013, η υποχρέωση υποβολής μελέτης στατικής επάρκειας ή τεχνικής έκθεσης, εφ’ όσον απαιτείται, θα γίνεται κατά την σύνταξη της ταυτότητας κτιρίου.

Δεν απαιτείται υποβολή μελέτης στατικής επάρκειας, αλλά τεχνική έκθεση αρμόδιου μηχανικού στις ακόλουθες περιπτώσεις:

• Μετατροπή ημιυπαίθριου χώρου σε κλειστό.
  

• Διαμερισμάτωση ή αλλαγή διαρρύθμισης χώρου, που δεν επιφέρει αύξηση μόνιμου Φορτίου πάνω από 10% στην επιφάνεια που έχει συντελεστεί η παρέμβαση.
  

• Πατάρια ισογείου που είναι στατικά ανεξάρτητα από τον φέροντα οργανισμό του κτηρίου. Πατάρια υπερκείμενων ορόφων όταν το συνολικό ίδιο βάρος δεν επιφέρει αύξηση του μόνιμου φορτίου της υποκείμενης πλάκας πάνω από 15%.
  

• Πρόβολοι με προσαύξηση μέχρι 30% του εμβαδού τους και μέχρι 25% του πλάτους τους.
  

• Κατασκευή στο δώμα κτιρίων μέχρι το 20% της επιφάνειας αυτού.
  

• Υπόγειοι χώροι μέγιστης επιφανείας έως αυτής του ισογείου, κατασκευασμένοι με περιμετρικούς τοίχους από μπατική τοιχοποιία ή οπλισμένο σκυρόδεμα τα οποία καλύπτουν τουλάχιστον το 75% της περιμέτρου.
  

• Αλλαγή χρήσης με την προϋπόθεση ότι δεν διαφοροποιείται η κατηγορία σπουδαιότητας και η οποία δεν επιφέρει αθροιστική αύξηση των κινητών και μόνιμων φορτίων πάνω από 30% του μόνιμου φορτίου πριν την παρέμβαση.
  

• Μετατροπή πυλωτής σε κλειστό χώρο με προσθήκη περιμετρικών τοίχων από μπατική τοιχοποιία ή οπλισμένο σκυρόδεμα το οποίο καλύπτει τουλάχιστον το 75% της περιμέτρου.
  

• Υπόγεια που ξεμπαζώθηκαν και είναι κατασκευασμένα με περιμετρικούς τοίχους από μπατική τοιχοποιία ή οπλισμένο σκυρόδεμα το οποίο καλύπτει τουλάχιστον το 75% της περιμέτρου.
  

• Σοφίτες υπό προϋποθέσεις.
  

Η τεχνική έκθεση του μηχανικού (έλεγχος ηλεκτρομηχανολογικών γειώσεων κ.α) υποβάλλεται εντός προθεσμίας 5 ετών από την ημερομηνία υπαγωγής και σε κάθε περίπτωση πριν την συμπλήρωση της ταυτότητας του κτιρίου.

---

Γράφει η Μαριάννα Τζάννε – Πηγή: www.newmoney.gr

ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΡΑΣΗΣ 2017-2019 , ΤΕΕ τμ. Αιτ/νίας. Θέματα που αφορούν την ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ

Σε τι χρειάζεται ο αρχιτέκτονας; Οι «σταθμοί» της ελληνικής αρχιτεκτονικής σε μια φιλόδοξη έκθεση στη Φραγκφούρτη

Με αφορμή την έκθεση «Ελληνική αρχιτεκτονική του 20ού αιώνα» που εγκαινιάζεται στις 30 Ιουλίου στη Φραγκφούρτη ο Α. Γιακουμακάτος γράφει για το ανυπέρβλητο του κλασικού αρχιτεκτονικού προτύπου στην Ελλάδα και επισημαίνει ότι απαιτούνται το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο και μια διάχυτη πολιτισμική συνείδηση για την ανάπτυξη της επιστήμης.

Πριν από λίγες εβδομάδες, στην ίδια στήλη, η κυρία Χαρά Κιοσσέ διατύπωνε με επιγραμματική λακωνικότητα την παρακάτω άποψη: «Στην Ελλάδα του 20ού αιώνα υπάρχει η βάσιμη υποψία ότι η αρχιτεκτονική δεν είναι το φόρτε μας. Δεν είναι προσβλητικό. Εχουμε δώσει άλλοτε δείγματα υψίστης αρχιτεκτονικής, τώρα ας αρκεστούμε σε ό,τι μπορούμε» («Το Βήμα», Νέες Εποχές, 4.7.1999). Πρόκειται για μια άποψη ομολογουμένως διάχυτη και κοινής αποδοχής.
Το κλασικό πρότυπο δεν ξεπεράστηκε ποτέ ενώ στη νεότερη Ελλάδα το αρχιτεκτονικό φαινόμενο με τη μεγαλύτερη απήχηση υπήρξε εκείνο του νεοκλασικισμού. Οσο για τον 20ό αιώνα, είναι προφανής ο βιασμός του περιβάλλοντος και του τοπίου στον οποίο συνέβαλαν διάφοροι «αρχιτέκτονες-μηχανικοί» με την ανέγερση, απανταχού της επικράτειας, των γνωστών τσιμεντένιων κουτιών χωρίς ποιότητα και περιεχόμενο, αγνοώντας μεταξύ άλλων την «παράδοση». Εξαίρεση αποτελούν μερικοί περιώνυμοι αρχιτέκτονες, κοσμικοί ενίοτε, οι οποίοι ή κινούνται στον χώρο μιας ελιτίστικης ιδιωτικής πελατείας (εισβάλλοντας κάποτε και στον χώρο των περιβόητων «διακοσμητών») ή αναπτύσσουν απόψεις κατά κανόνα ιδιόρρυθμες και ουτοπικές, χωρίς ρεαλιστικούς δεσμούς με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.
Το ανυπέρβλητο του κλασικού προτύπου
Αυτή είναι η κυρίαρχη εικόνα για την αρχιτεκτονική και τον αρχιτέκτονα στο συλλογικό υποσυνείδητο εν Ελλάδι. Πρόκειται για έναν επαγγελματία (ή καλλιτέχνη;) του οποίου η αρμοδιότητα δεν είναι άμεσα κατανοητή, ενώ ο ρόλος και η αναγκαιότητά του περιβάλλονται από ασάφεια και αχλύ μυστηρίου. Υπάρχουν άλλωστε οι πάσης φύσεως μηχανικοί που τον αντικαθιστούν έννομα, πρακτικά και οικονομικά (η μελέτη-πακέτο από τον σχεδιασμό ως τα ηλεκτρολογικά), ενώ η παρουσία του ιδίου γίνεται ενδεχομένως αποδεκτή στον σχεδιασμό μεγάλων κτιρίων: ο ρόλος του είναι δηλαδή κατανοητός μόνο σε συνάρτηση με το μέγεθος της οικοδομικής μονάδας. «Να πάρουμε αρχιτέκτονα ή να μην πάρουμε»: αυτό είναι συχνά το δίλημμα, όχι μόνο στον ιδιωτικό τομέα αλλά και στον δημόσιο, όπου ο αρχιτέκτονας έτυχε συχνά ακόμη πιο δυσάρεστης μεταχείρισης. Και τον «παίρνουμε» κυρίως όταν επιδεικνύει αλλότριες ικανότητες ελιγμών, όσο δηλαδή είναι αποτελεσματικός στην έκδοση της οικοδομικής άδειας. Παρατηρούσαμε βέβαια πρόσφατα στις ίδιες σελίδες ότι, αντίθετα με το 2% των κτιρίων που έχουν τελικά σχεδιαστεί από αρχιτέκτονες στον ελληνικό χώρο, κανένα κτίριο στην Ισπανία δεν πραγματοποιείται χωρίς αρχιτέκτονα ενώ οι επαγγελματικοί σύλλογοι ελέγχουν την ακρίβεια των αμοιβών, από τις οποίες εισπράττουν ένα ποσοστό που διαθέτουν για την ποικιλότροπη προβολή της αρχιτεκτονικής! Οι Ισπανοί όμως είναι κουτόφραγκοι, παρ' ότι Μεσογειακοί, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο νεότερος αρχιτεκτονικός πολιτισμός τους (και ιδιαιτέρως ο σύγχρονος) αποτελεί σημείο αναφοράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Επιστρέφοντας στις αρχικές παρατηρήσεις του κειμένου, είναι προφανές ότι το κλασικό πρότυπο εμφανίζεται ανυπέρβλητο όχι μόνο για μας αλλά και για την παγκόσμια αρχιτεκτονική πραγματικότητα. Τούτο όμως δεν εμπόδισε τους άλλους λαούς να προχωρήσουν στη διατύπωση του δικού τους οράματος μέσω οικοδομημένων επιτευγμάτων, παλαιοτέρων και συγχρόνων, που συμμετέχουν με ίσους όρους στη διαμόρφωση αυτού καθαυτού του πολιτισμού τους. Οσο δε αφορά τον περίφημο δικό μας νεοκλασικισμό, θα πρέπει να είναι σαφές ότι πρόκειται μάλλον για έναν ύστερο και μεταχρονολογημένο «αστικό» εκλεκτικισμό που αντλεί από το κλασικό ιδεώδες γιατί δεν εντάσσεται ούτε ιδεολογικά ούτε χρονολογικά (κατά το μεγαλύτερο μέρος του) στο μεγάλο κίνημα του ευρωπαϊκού νεοκλασικισμού που ξεκινά με τη νεοπαλλαδιανή Society of Dilettanti του Lord Burlington στο Λονδίνο (1732) και εξαντλείται, ως ρομαντικό κίνημα πλέον, με την ευρωπαϊκή επανάσταση του 1848.
Η αναγκαιότητα ενός θεσμικού πλαισίου


Το ερώτημα εν τούτοις που τίθεται είναι το εξής: Αν ο αρχιτέκτονας είναι ένας διανοούμενος που αναπτύσσει ταυτόχρονα μια πρωτότυπη και δημιουργική δραστηριότητα, ποια είναι η πραγματική θέση του στην ελληνική κοινωνία του 20ού αιώνα;
Πρόκειται πράγματι για έναν ρηχό και επιπόλαιο (αν όχι περιττό) επαγγελματία του οποίου η αναξιοπιστία υπήρξε ανάλογη των ικανοτήτων και της συμπεριφοράς του; Ποιος είναι ο ρόλος των αρχιτεκτόνων στο πλαίσιο του νεότερου πολιτισμού μας, ποιες είναι οι φυσιογνωμίες που αποδύθηκαν σε αυτή την περιπέτεια και ποιο είναι το έργο τους;
Είναι δυνατόν η ελληνική πνευματική πραγματικότητα του αιώνα μας να αναπτύχθηκε ερήμην των αρχιτεκτόνων; Είναι δυνατόν η φωνή και οι αγωνίες αυτής της κατηγορίας να υπήρξαν αμελητέα ποσότητα στην οικοδόμηση της νεότερης πολιτισμικής ιστορίας μας;
Η απάντηση είναι απλή και δυσάρεστη συγχρόνως. Θα πρέπει κατ' αρχήν να διευκρινίσουμε ότι η αποτίμηση δεν αφορά το σύνολο των κατόχων σχετικού πτυχίου αλλά αναπόφευκτα ένα επιλεγμένο τμήμα τους (δεν είναι άλλωστε όλοι οι πτυχιούχοι της Σχολής Καλών Τεχνών ή του Ωδείου αξιόλογοι ζωγράφοι ή συνθέτες). Θα πρέπει επίσης να θυμίσουμε ότι η αρχιτεκτονική, παρά το γεγονός ότι αποτελεί άμεση και καθημερινή βιωματική εμπειρία, αποτελεί επίσης την πιο ερμητική και δυσνόητη δημιουργική δραστηριότητα για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού εδώ και παντού.
Το βασικό πρόβλημα είναι ότι για την άσκηση της αρχιτεκτονικής απαιτείται η εξασφάλιση εξωγενών θετικών συνθηκών, ανεξάρτητων από τη θέληση και τις δυνατότητες αυτών που τη θεραπεύουν: η έλλειψη των συνθηκών αυτών καθιστά εξαιρετικά δυσχερή οποιαδήποτε προσπάθεια. Απαιτείται οικονομική ευρωστία του κοινωνικού σώματος· απαιτείται το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο· απαιτείται μια διάχυτη πολιτισμική συνείδηση της αναγκαιότητας της αρχιτεκτονικής, άμεσα συνδεδεμένη με τη βιωσιμότητα του χώρου· απαιτείται ο ισχυρός εντολοδόχος που δεν μπορεί να είναι ιδιώτης αλλά δημόσιος.
Η αρχιτεκτονική είναι δηλαδή κατ' εξοχήν αποτέλεσμα των οικονομικών συνθηκών και της αισθητικής παιδείας ενός λαού καθώς και της κοινωνικής ευρυθμίας του και ταυτόχρονα το προϊόν της δημόσιας βούλησης και των φορέων που εκπροσωπούν το διατεταγμένο κράτος.
Η αρχιτεκτονική είναι κατ' αρχήν δημόσια και από τα επιτεύγματα της δημόσιας αρχιτεκτονικής κρίνεται η ποιότητα του χώρου, ακόμη και στην περίπτωση που αυτά προορίζονται για ιδιωτική χρήση.
Η γενική ανυποληψία στην Ελλάδα
Αν προσπαθήσουμε τώρα να συλλάβουμε τα παραπάνω εφαρμοσμένα στην ελληνική πραγματικότητα του 20ού αιώνα, τότε θα αντιληφθούμε ότι πρόκειται μάλλον για κακόγουστο αστείο. Εδώ ακριβώς οφείλεται, σαν σε φαύλο κύκλο, η κακοδαιμονία και η γενική ανυποληψία της αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα για τη λαϊκή αντίληψη.
Στον καθρέφτη του ντόπιου χτιστού περιβάλλοντος η ελληνική κοινωνία αναγνωρίζει τον εαυτό της. Είναι ταυτόχρονα προφανές ότι σε ένα τόσο αρνητικό πλαίσιο το δημιουργικό και σημαντικό έργο αποδυναμώνεται και τελικά ακυρώνεται κάτω από το αδυσώπητο βάρος των κτιριακών συμφραζομένων, για τη δημιουργία των οποίων χρεώνονται όλοι οι πολίτες. Από τα νεοελληνικά ήθη δεν θα μπορούσε βεβαίως να διασωθεί η αρχιτεκτονική, έτσι ως εκ θαύματος.
Η ιστορία της ελληνικής αρχιτεκτονικής του αιώνα αποτελεί ένα από τα πιο τραγικά ­ με επίγνωση του βάρους της λέξης ­ κεφάλαια του νεότερου πολιτισμού μας. Μερικοί από τους κορυφαίους πρωταγωνιστές της επέλεξαν την τελική αυτοχειρία (από τον Γεώργιο Κοντολέοντα ως τον Αρη Κωνσταντινίδη και τον Τάκη Ζενέτο ­ αυτόν του θεάτρου στον Λυκαβηττό και του εργοστασίου Φιξ στη Συγγρού), άλλοι αναχώρησαν από τον τόπο μόλις μπόρεσαν, άλλοι παραιτήθηκαν και αφιερώθηκαν σε διαφορετικές πνευματικές ενασχολήσεις, άλλοι υπέστειλαν την ένταση της σχεδιαστικής προσπάθειας και οδηγήθηκαν στην παραγωγή μέτριου ή ασήμαντου έργου. Ολοι εν τούτοις αντιμετώπισαν τα πνευματικά προβλήματα που έθετε η συγκεκριμένη κάθε φορά ιστορική συγκυρία, συνυφασμένα με τις ανάγκες του τόπου και της αρχιτεκτονικής πρακτικής.
Αντιμετώπισαν τα ζητήματα του περιεχομένου της παράδοσης, της σχέσης τοπικού και διεθνούς, των ξένων αισθητικών επιρροών και κινημάτων, του χαρακτήρα του τόπου και του ελληνικού τοπίου, της πολιτικής ευαισθησίας που τους αναλογούσε και της κοινωνικής δυναμικής, της βελτίωσης των συνθηκών ζωής του πληθυσμού, της αρμονικής ανάπτυξης των ελληνικών πόλεων, των εκσυγχρονιστικών ωθήσεων που εμφανίστηκαν κατά καιρούς επιτακτικές στη χώρα. Συμμετείχαν ισότιμα στις πνευματικές διεργασίες και ονειρεύτηκαν έναν τόπο άλλο, στον οποίο η περιβαλλοντική βαρβαρότητα και η αισθητική αταξία θα βρίσκονταν ηττημένες από την επίτευξη συλλογικά ωφέλιμων στόχων και τη χρηστή διαχείριση του χώρου.
Είπαμε όμως ότι για όλα τούτα προϋποτίθεται η συνέργεια εξωγενών παραγόντων: το έργο τους, κατά συνέπεια, όταν δεν έχει καταστραφεί ή παραμορφωθεί, βρίσκεται κάπου διακριτικά σιωπηλό και περιμένει πλέον τον ειδικό που οφείλει να αποκαλύψει τα μυστικά του στους περισσοτέρους.
Το έργο των αρχιτεκτόνων δεν γίνεται με λόγια, εύκολα στην κατανόηση και γρήγορα στη μετάδοση, αλλά με το χτιστό έργο που απαιτεί άμεση, φυσική πρόσβαση για τη γνωριμία του και ανεπτυγμένους αντιληπτικούς κώδικες για την αφομοίωση και την αποδοχή του. Η χρηστική διάσταση είναι μία μόνο από τις αξιολογικές συνιστώσες του αρχιτεκτονικού έργου· οι υπόλοιπες είναι, καλώς ή κακώς, αντικείμενο άλλης επεξεργασίας και κατανόησης.


Το Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής με την έκθεση «Ελληνική Αρχιτεκτονική του 20ού αιώνα» στο Γερμανικό Μουσείο Αρχιτεκτονικής της Φραγκφούρτης επιχειρεί μια πρωτοφανή για τις διαστάσεις και το περιεχόμενό της προσπάθεια προβολής της ελληνικής αρχιτεκτονικής που αναλήφθηκε ποτέ στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Η έκθεση, της οποίας η προετοιμασία υπερέβη τα δύο χρόνια, φιλοξενείται σε ένα από τα σημαντικότερα μουσεία αρχιτεκτονικής του κόσμου και ασφαλώς το σημαντικότερο της Ευρώπης. Το Μουσείο, με διευθυντή τον Wilfried Wang, πραγματοποιεί εδώ και μερικά χρόνια μια σειρά αφιερωμάτων στη σύγχρονη αρχιτεκτονική των ευρωπαϊκών χωρών και έχει ως σήμερα φιλοξενήσει την Αυστρία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, τη Σουηδία και την Ελβετία. Η απόφαση για την πρόσκληση της Ελλάδας οφείλεται τόσο στο φυσικό ενδιαφέρον των ξένων για τη σχεδόν άγνωστη στο εξωτερικό σύγχρονη αρχιτεκτονική μας πραγματικότητα (ενδιαφέρον που αφορά όλους τους τομείς και του οποίου η εκμετάλλευση εξαρτάται πλέον από τη δική μας ικανότητα) όσο και στην εικόνα φερεγγυότητας που ενέπνευσε ο έλληνας εταίρος, το Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής. Η πραγματοποίηση της έκθεσης, δύο χρόνια πριν από την τιμητική φιλοξενία του ελληνικού βιβλίου στη Διεθνή Εκθεση της Φραγκφούρτης, σηματοδοτεί την εντατική παρουσία του νεοελληνικού πολιτισμού στην οικονομική πρωτεύουσα της Γερμανίας και συμβάλλει με ουσιαστικό τρόπο στην τάση παραγωγικής εξωστρέφειας που χαρακτηρίζει το υγιέστερο τμήμα των διαχειριστών της πνευματικής μας ζωής.
Η έκθεση, που απολαμβάνει της χορηγίας κυρίως του ιδρύματος Σ. Νιάρχου, των υπουργείων Πολιτισμού και ΥΠΕΧΩΔΕ, καθώς και των ιδρυμάτων Ι. Φ. Κωστόπουλου και Ελληνικού Πολιτισμού, ουσιαστικά αφηγείται 100 χρόνια ελληνικής αρχιτεκτονικής μέσω της παρουσίασης 113 έργων 128 αρχιτεκτόνων. Είναι προφανές ότι η επιλογή όφειλε να περιοριστεί στις πιο σημαντικές πραγματοποιήσεις, με συνέπεια τον αποκλεισμό έργων αξιόλογων που θα έκαναν όμως απαγορευτικές τις ήδη υπολογίσιμες διαστάσεις του εγχειρήματος. Υπεύθυνη για την επιλογή αυτή είναι η επιστημονική επιτροπή της έκθεσης, με γενικό υπεύθυνο τον καθηγητή Σάββα Κονταράτο και σύμβουλο τον διευθυντή των «Αρχιτεκτονικών Θεμάτων» Ορέστη Δουμάνη, ενώ την οργάνωση και τον σχεδιασμό της έκθεσης επιμελήθηκε ομάδα αρχιτεκτόνων με επικεφαλής τους Ηλία Κωνσταντόπουλο και Πάνο Δραγώνα και με τη συνεργασία του διευθυντή του Μουσείου. Είναι εδώ παρόντες όλοι όσοι συνέβαλαν στην οικοδόμηση της νεότερης ιστορίας της ελληνικής αρχιτεκτονικής: οι εκλεκτικιστές Ε. Τσίλερ, Β. Ποζέλι, Π. Αριγκόνι, Α. Μεταξάς, Α. Ζάχος, Β. Τσαγρής, Α. Νικολούδης. Αρχιτέκτονες που εργάστηκαν πριν και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως οι Ε. Κριεζής, Β. Κασσάνδρας, Κ. Κυριακίδης, Β. Κουρεμένος, Κ. Κιτσίκης, Δ. Πικιώνης. Οι δημιουργοί της «νέας αρχιτεκτονικής» του Μεσοπολέμου Ν. Μητσάκης, Π. Καραντινός, Κ. Παναγιωτάκος, Σ. Παπαδάκης, Θ. Βαλεντής, Κ. Λάσκαρης, Γ. Κοντολέων, Π. Τζελέπης. Οι πρωταγωνιστές, τέλος, της μεταπολεμικής περιόδου Ν. Βαλσαμάκης, Κ. Δοξιάδης, Α. Προβελέγγιος, Κ. Δεκαβάλλας, Τ. Ζενέτος, Δ. Φατούρος, Α. Κωνσταντινίδης, Κ. Κραντονέλλης, Η. Σκρουμπέλος, Ν. Καλογεράς, Σ. και Δ. Αντωνακάκης, Ι. Δεσποτόπουλος, Τ. και Δ. Μπίρης, Α. Τομπάζης, Κ. Κρόκος και πολλοί άλλοι νεότεροι.
Η έκθεση, που πλαισιώνεται από πρωτότυπο σχεδιαστικό και φωτογραφικό υλικό (συχνά με αρχειακή αξία), αντικείμενα design και πάνω από 30 μακέτες (πολλές από τις οποίες είναι ειδικά κατασκευασμένες για τις συγκεκριμένες εκθεσιακές ανάγκες), έχει χαρακτήρα διδακτικό και προθέσεις ιστορικοκριτικής σύνθεσης ενός υλικού γνωστού ως σήμερα με αποσπασματικό μόνο τρόπο.
Το εγχείρημα πλαισιώνεται από τον ογκώδη κατάλογο (300 σελ. μεγάλου σχήματος) που εκδίδεται ξεχωριστά στην αγγλική και στην ελληνική γλώσσα από τον γνωστό οίκο Prestel-Verlag του Μονάχου. Περιλαμβάνει τέσσερα γενικά κείμενα ιστορικής αποτίμησης και άλλα επτά θεματικά, γραμμένα από τους πιο έγκυρους ειδικούς του χώρου. Ακολουθεί η κριτική παρουσίαση του καθενός από τα 113 έργα, ενώ ο κατάλογος συμπληρώνεται με βιογραφικά στοιχεία ζωής και έργου για τους ίδιους (για πρώτη φορά σε συνολική παρουσίαση) καθώς και επιλεγμένη σχετική βιβλιογραφία. Η σημασία του καταλόγου είναι ανάλογη εκείνης της έκθεσης: επιχειρεί μια εμπεριεκτική καταγραφή και μια μεθοδική και ισορροπημένη ανάλυση χαρακτηριστική ενός τόμου προορισμένου να αποτελέσει σημείο αναφοράς για μελλοντικές προσεγγίσεις.
Η έκθεση, που εγκαινιάζεται στις 30 Ιουλίου (ώρα 6.00 το απόγευμα) και θα διαρκέσει ως τις 17 Οκτωβρίου, προγραμματίζεται να φιλοξενηθεί την επόμενη τριετία στην Ελλάδα καθώς και σε άλλες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής. Η βάσιμη ελπίδα είναι ότι η όλη προσπάθεια θα συμβάλει στη γνώση της καλής αρχιτεκτονικής κατ' αρχήν από μέρους του ελληνικού κοινού και θα αποτελέσει το εφαλτήριο για μια ανανεωμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη προσέγγιση των ντόπιων αρχιτεκτονικών φαινομένων του αιώνα που ανεπίστρεπτα μας αφήνει.
* Η εικονογράφηση προέρχεται από το εκθεσιακό υλικό που παρουσιάζεται στη Φραγκφούρτη.
Ο κ. Αντρέας Γιακουμακάτος είναι ιστορικός της αρχιτεκτονικής. 
πηγή: http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=113018